Desem ki vakitlerden bir nisan akşamıdır, Rüzgarların en ferahlatıcısı
senden
esiyor, Sende seyrediyorum denizlerin en mavisini.
Ormanların en kuytusunu sende gezmekteyim, Senden kopardım çiçeklerin en solmazını. Toprakların en bereketlisini sende sürdüm, Sende tattım yemişlerin
cümlesini.
Desem ki sen benim için,
Hava kadar lazım,
Ekmek kadar mübarek,
Su gibi aziz bir şeysin;
Nimettensin, nimettensin!
İnan bana sevgilim inan,
Evimde şenliksin, bahçemde bahar;
Ve soframda en eski şarap.
Bırak ben söyleyeyim güzelliğini,
Rüzgarlarla, nehirlerle, kuşlarla beraber.
Günlerden sonra bir gün,
Şayet sesimi farkedemezsen
Rüzgarların, nehirlerin, kuşların sesinden, Bil ki ölmüşüm. Fakat yine üzülme, müsterih ol; Kabirde böceklere ezberletirim güzelliğini. Ve neden sonra Tekrar duyduğun gün sesimi gök kubbede, Hatırla ki mahşer günüdür, Ortalığa düşmüşüm seni arıyorum.
cahit sıtkı tarancı
--
Sevgi Üstüne
sevmek istedim
belki de
aşık olmak
istedim, son defa.
biliyordum sevmeyi
ve acısını aşkın
biliyordum sabretmeyi,
aşkı ince bir oya
gibi işlemeyi.
sen aşık olamazsın sevdiceğim,
beni sevemezsin..
sevmek yürek ister
sevdiceğim;
o yürekte coşmak ister.
sevmek yıpratır insanı
sevdiceğim...
ama aşk umuttur;
umudumun yeşil tomurcuğu..
büyütmek isterdim
seni yüreğimde, bedenimde..
incitse de sevgin
yüreğimi,
yine de aşkın büyüyor
usul usul bedenimde.
susturdum dilimi,
diyeceğim sana belki de
yarın;
"ne sevgi istiyorum
ne de bir aşk
seni bekliyorum...!"
İstanbul
Özgür Deniz