s a n a/ b e n z e r/ a y a/ b e n z e r/ s a n ı r ı m/ b i r a z/ y ı l d ı z l a r a/ b e n z e r/ u m u d a/ b e n z e r/ u m u t s u z l u ğ a/ b i r/ d e/ g ö ğ e/ b e n z e r/ h e r k e s e/ k o n m a d a n/ g e z e r/ h e r/ d e m/ a s u d e/ h e r/ d e m/ s a f a l ı/ d e v a m l ı/ h o k k a b a z/ p e r v a n e l e r/ h a n ı m e l l e r i/ k o k a n/ b a h ç e l e r d e/ g e z e r/ s e v d a l ı l a r/ k a h/ e l/ e l e/ k a h/ s i z l i/ b i z l i/ r a k s e d e r/ g ö k t e/ y ı l d ı z l a r/ a h e n k l i/ b i r e r/ b i r e r/ v a z o d a n/ k o p a n/ ç i ç e k l i/ t a r l a l a r/ y i n e/ a y r ı l ı k/ d ü ş t ü/ i s e/ t e n e/ d u r m a k/ o l m a z/ k a ç m a k/ g e r e k/ k a ç a r k e n/ d o y a s ı y a/ a ğ l a m a k/ k ı z/ ç o c u k l a r ı n a/ i n a t/ b a ğ ı r a/ b a ğ ı r a/ d ö n m e/ d o l a p l a r d a/ g ü l e n/ ç o c u k l a r/ k ı z/ ç o c u k l a r ı/ k o r k u n c a/ b a b a l a r ı n ı/ a r a r l a r/ b a k m a z/ o n l a r a/ b a b a l a r ı/ i s t e r l e r/ g ö z l e m e k/ g ö z l e r i/ e r k e k/ ç o c u k l a r ı n d a/ b i r ş e y/ o l m a s ı n/ e r k e k l i k l e r i n e/ a p ı ş/ a r a s ı n d a/ e n/ ö n e m l i/ o r g a n l a r ı/ k ı z/ ç o c u k l a r ı/ k u t l a y a m a z l a r/ u t a n ı r l a r/ i l k/ a d e t l i k l e r i n i/ s ü n n e t/ o l m u ş/ e r k e k/ b a b a n ı n/ e r k e k/ ç o c u k l a r ı/ v a r/ k ı z/ ç o c u k l a r ı n/ k a n a y a n/ y a r a s ı/ s e n/ b e n i/ s e v/ g e r i s i/ y a l a n/ z a t e n/ b u/ d ü n y a d a/ ü ç t e/ i k i s i/ s u/ s u l u/ b i r/ d ü n y a/ s u s u z l u ğ u m a/ s u/ o l/ ç a r e s i z l i ğ i m e/ ç a r e/ i ç i m d e/ i ç i n d e/ ü z e r i m d e/ ü z e r i n d e/ h e r/ y a n ı n d a/ u ç/ u ç/ b ö c e k l e r i/ u ğ u r/ g e t i r s i n/ s a n a/ o l d u ğ u n/ g i b i/ g e l/ g e l d i ğ i n/ g i b i/ o l/ e l v e d a/ b i r/ t a n e m/ g i t m e/ k a l .
kok
la
mak
is
ti
yo
rum
se
ni
kendimikokunabulaştırmak..
(insan iki kişi olmalı, değil mi
en azından iki kişi
sen yalnızsın
yalnızlığın her zamanki ikindisi… demiş zamanında Edip Cansever)
hiç bir şeyim kalmadı bana bıraktığın,
izden
başka…
bilirim,bilirim de söyleyemem;
keşke en azından bunun için koklayıp sevseydin beni…
ve yaşam devam etmekte,
‘’ benim seninle işim ne ‘’ de
söyle bana ve n’olur beni sevdiğini,
bir kez söyle.
felaketim
ellerinde,
kaderim
gözlerim
gibi
değil
sevdamız
gibi
kara…
ben istedim, sen istemedin..ikimiz birden istemedik yalnızca büyük bir aşk yaşamayı.
sesim sesine değeceği
zamanı beklerken,
uyumuş kalmışım..........(dedi kadın)
rüyamda gördüm sonra ikimizi;
tenim ellerinde,sen içimde..........(dedi kadın)
hatırlayıp,
öfkeyle uyanıp telefona
her saldırışımda
koptun sen içimden usul usul…
karşımda manasız ve
soğuk
bir kadın sesi,
ahh yakalarsam ama mutlaka öpecem ikinizi..........(kadın hafiften çizmeye başladı )
değdiğin yerler
şimdi çok soğuk,
sensizlik var içimde,
tanıdık bir tad gibi;
ama lanet
ama soğuk..........(dedi kadın)
bana bir ses ver
sadece bir ses
ya da siktir çık hayatımdan,
sonsuza kadar
sesini de kes..........(ve sonunda delirdi kadın)
...atarım bilirim,kendimi
atarım boşluklara
sensiz yalnızlıklara…
ya koca bir binanın çatısından,ya da ortaköy manzaralı boğaz köprüsünün tepesinden…
k u r t a r a m a m,
k u r t a r a m a m a r t ı k,
n e k e n d i m i v e n e d e
k a r n ı m d a k i n i… ç o k g e ç.
(dedi kadın...)
tüm bu laflar
12.12.ikibinyedi çarşamba gecesi yazıldı..saat yirmiüçotuz filan
özgür deniz
de-li hali
